Naš najveći zavičajni borac druge polovine XIX veka za nacionalno-politički i kulturno-prosvetni preporod srpskog naroda rodio se u Pančevu od oca Georgija, sapundžije i arendatora erarskog i majke Sofije rođene Popović, domaćice.

Nakon završenog Bečkog univerziteta (pravo) i specijalističkih studija u Gracu promovisan je u doktora prava. Vratio se u rodni grad, počeo da se bavi advokaturom, što je uostalom i kasnije, čitav život veoma uspešno činio. Ipak, advokatski poziv je tek njegovo drugo zanimanje. Svim svojim bićem narodni tribun Kasapinović bio je u politici. Veliki rodoljub, poznat po plemenitosti i poštenju, izgarao je od želje da pomogne svom rodu u očuvanju srpstva od tuđinske najezde u Austrijskom carstvu i potonjoj Austrougarskoj.

Kasapinović je član Ujedinjene omladine srpske. Zajedno sa Svetozarom Miletićem vodi Srpsku narodnu slobodoumnu stranku, piše članke za Zastavu i Pančevac, agituje i osniva Srpske narodne odbore po selima Donjeg Banata (oblast
Vojne granice)...

Na srpskim narodnim i crkvenim saborima, u lokalnom parlamentu i svuda gde se vodila borba da Srbi ne budu građani drugog reda čula se i cenila Kasapinovićeva reč.

Zahvaljujući Kasapinoviću Pančevo dobija Srpsku višu devojačku školu, jednu od prvih u vascelom srpstvu. Vredan hvale je i njegov rad na osnivanju učiteljske knjižnice koji nažalost nije shvaćen niti prihvaćen od tadašnjih lokalnih prosvetara. Međutim Kasapinović se ni ovde nije predavao. Započete aktivnosti (prikupljen određeni bibliotečki fond) rezultirale su pojavom Biblioteke Srpske Pravoslavne Crkvene Opštine koja i danas postoji. Kasapinović je pokrenuo i druge značajne projekte – osnivanje Srpske štedionice i Zajednice srpskih pevača. Važna je njegova uloga i aktivan rad u Pančevačkom srpskom crkvenom pevačkom društvu. Smatramo da je potrebno posebno naglasiti i Kasapinovićevu eminentnu ulogu u borbi za očuvanje autonomije Srpske Pravoslavne Crkve.

Već iz ovog kratkog i nepotpunog preseka lako je uočljiv dijapazon njegovih interesovanja i angažovanja te možemo pretpostaviti zašto na ličnom planu nije ispunio očekivanja svoje porodice ali i konzervativne sredine u kojoj je proveo ceo svoj život. Naime, Kasapinović je ostao neženja iako je poznato da je bio zaljubljen u Sofiju, ćerku prota Vase Živkovića, koja se kasnije udala za beogradskog arhitektu Marka Đurkovića.

Ipak, mnogobrojni savremenici o Kasapinoviću imaju samo reči hvale.On u svemu želi da postigne ravnotežu. Nastupi su mu odmereni a urođena ljubaznost i prefinjeni maniri pribavljaju mu poštovanje i od protivnika. Zato nimalo nisu pretenziozne reči Mihajla Polit-Desančića koji našeg Svetislava naziva ''doktorom sviju vrlina ''.

Obzirom da je Kasapinovićeva prisutnost u rodnom gradu evidentna i danas smatramo da je potrebno ukazati gde je tačno živeo. Naš velikan rodio se u Gornjem gradu, delu Pančeva koji starosedeoci Margitom nazivaju, u Jabučkoj ulici br.47. Nakon prerane očeve smrti i majčine udaje za žitarskog trgovca Koko Đorđa, Kasapinović prelazi u očuhovu kuću u kojoj će provesti narednih 68 godina. Da je uloga Kasapinovićeva velika i značajna možemo suditi i po tome što je ubrzo nakon njegovog upokojenja (1922) ulica u kojoj je živeo dobila njegovo ime a tako se naziva i danas. Locirana je na uglu i nosi broj 5.

U Pančevu se 1940 godine u izdanju Napredka (ranije Braća Jovanović) pojavila monografija ''Dr. Svetislav Kasapinović'' povodom stogodišnjice od rođenja.
Ovo nadasve značajno delo dr.Mihovila Tomandla nagrađeno je godišnjom nagradom Srpske Akademije Nauka.

(Autor: Nikola Vlajić, izdavač: Zavod za zaštitu spomenika kulture Pančevo)